De scène ging rond op alle nieuwsfeeds: op de openingsceremonie van de Global Developer Conference on Embodied AI (GDPS) 2025, op 13 december in Shanghai, voerde de humanoïde robot G1 van Unitree, gekleed in een wit tai-chipak, een reeks bewegingen uit — beginhouding, Wild Horse Parts Mane, White Crane Spreads Wings — naast menselijke vechtsporters, aldus Yicai Global. Enkele ogenblikken eerder bootste de Lingxi X2 van AgiBot (Zhiyuan), verkleed als leeuw, een leeuwendansgroep na door op het ritme van de trommels over pruimenbloesempalen te lopen. En voor het eerst betraden twee als directe rivalen gepresenteerde fabrikanten samen het podium, hun allereerste gezamenlijke humanoïde optreden, zoals DigiTimes opmerkte.

De spontane lezing was overal dezelfde: dit is het schitterende bewijs van de intelligentie van Chinese humanoïden. Precies daar vertroebelt de folklore het zicht. Want de top die het schouwspel orkestreert, verkoopt in dezelfde beweging wat het verklaart.

De choreografie is geen huzarenstukje, het is een productfiche

Op diezelfde GDPS lanceerde Unitree zijn ontwikkelaarsplatform. Volgens Interesting Engineering maakt dit platform het mogelijk om humanoïde robots op afstand vanaf een smartphone aan te sturen, waarbij de camera van de telefoon de bewegingen begeleidt. Hetzelfde medium meldt dat het voorgeladen actieroutines aan boord heeft: vechtsporten, een The Twist-dans en balletsequenties.

Met andere woorden: de tai chi die als een demonstratie van autonomie werd gepresenteerd, komt exact overeen met wat Unitree op de markt brengt: gescripte playback en/of teleoperatie, in scène gezet in een wit pak. De juiste vraag is dus niet « kunnen robots tai chi doen? », maar: bewijst de choreografie ook maar iets wat een voorgeladen routine niet zou volstaan om voort te brengen? Een humanoïde vechtsporthoudingen achter elkaar laten uitvoeren is precies het gebruik dat de fabrikant zelf naar voren schuift in zijn appwinkel. Het schouwspel toont geen intelligentie aan; het toont aan dat het product doet waarvoor het wordt verkocht.

Twee « rivalen » op het podium, één en dezelfde staatsagenda

Blijft de vraag waarom twee concurrenten juist deze top kiezen voor hun eerste gezamenlijke optreden. De aanwijzing zit in het programma. Het eerste gezamenlijke podiumoptreden van AgiBot en Unitree valt op exact dezelfde dag waarop Shanghai op de GDPS de start van de bouw van het Zhangjiang AI Innovation Town aankondigt, volgens Futunn.

De timing is allesbehalve onschuldig. Volgens Yicai Global wil de stad de kern van haar industrie voor belichaamde AI naar meer dan 50 miljard yuan tegen 2027 tillen. Vanuit die hoek bekeken verdwijnt de « rivaliteit » tussen de twee merken ten gunste van een ander beeld: dat van een in scène gezette nationale sector. De concurrentie wordt decor; de foto van de twee kampioenen zij aan zij dient een verhaal van overheidsbeleid, afgestemd op een eerste steen en een budgettair streefcijfer.

Echt leiderschap wordt niet gedanst, het wordt geteld

Wie een hard bewijs van de Chinese voorsprong zoekt, vindt dat niet in de dans maar in de volumes. Volgens onderzoeksbureau Omdia, overgenomen door Fox News, domineerde AgiBot in 2025 de wereldwijde leveringen van humanoïden met 5 168 eenheden op ongeveer 13 000 die dat jaar wereldwijd werden verscheept. Het is die maatstaf, en niet een witte kraanvogelhouding, die iets concreets zegt over de industriële krachtsverhoudingen.

Het contrast vat de hele kloof tussen enscenering en capaciteit samen. Een leveringscijfer meet een industrie die produceert en afzet; een choreografie meet vooral de kwaliteit van een voorgeladen routine en van een scenische montage. Beide kunnen naast elkaar bestaan, maar ze zeggen niet hetzelfde — en alleen het tweede werd onder de trommels geprojecteerd.

Wat onbewezen blijft

De GDPS herbergde ook een wedstrijd die robots zou moeten beoordelen op taken rond industriële assemblage, noodhulp en huishoudelijke diensten. Zolang de werkelijke slaagpercentages van die proeven niet worden gepubliceerd, valt er niets te onderscheiden tussen een autonome capaciteit en een gescripte of op afstand bestuurde demonstratie — precies het procedé dat het platform van Unitree banaal maakt.

De culturele folklore is dus niet het onderwerp: het is het schaamscherm. Achter de tai chi en de leeuwendans speelt zich een verhaal van industrie en overheidsbeleid af, waarin de autonomie van humanoïden een nog te verifiëren belofte blijft. Het echte nieuws uit Shanghai was niet dat robots kunnen dansen. Het was dat een staat het verhaal wist te laten dansen.