Op 2 november, om 10:00 uur, gaan de deuren open van een buurtwinkel in de wijk Xuhui in Shanghai, en bieden ze een ongebruikelijk gezicht. Zes metalen silhouetten, de G2-humanoïde robots van de Chinese fabrikant Agibot, nemen hun post in (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). De uitdaging heet « Robots Never Clock Out ». De belofte is sterk: de robot slaapt niet, klaagt niet en gaat niet op pauze. Maar is de werkelijkheid op de werkvloer even hoog als de technologie?

De setting staat. Het is geen steriele laboratoriumomgeving, maar een echte verkooppunt. Het is het dagelijkse leven van een supermarktmedewerker, vertaald in siliconen en metaal. Elke beweging is een data-punt. Elke fout, een signaal.

De dienst die draait, en die die instort

Aan het einde van de ervaring is de numerieke balans indrukwekkend op papier. De zes robots hebben in totaal 1 730 taken voltooid (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Daarvan waren er 683 begroetingen van klanten, 369 ophalingen en bezorgingen van artikelen, en 147 koffie’s die werden gezet (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Voeg daar 126 bestellingen van warme gerechten, 277 inspecties en aanvullingen van schappen, en 128 tafelreinigingen aan toe (Tech Times UK). Op papier is dit een menselijk werkvolume. De robot ging door. Maar de cijfers vertellen niet alles. Ze maskeren de momenten van twijfel, de blokkades, de stiltes.

Want als vier van de zes robots de eindbeoordeling haalden, faalden twee om hun toegewezen doelen te bereiken (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Het falen is geen detail. Het is het bewijs dat de machine niet onfeilbaar is. Er ontbrak initiatief om de goederen te inspecteren en aan te vullen. De voorraadniveaus werden niet vaak genoeg gecontroleerd en het tempo van de winkelrotatie kon niet worden bijgehouden (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Stel je je toekomstige collega voor. Die staat daar, voor je. Die kijkt naar de lege schap. Die doet niets. Die wacht. Jij zou die persoon met je elleboog duwen. Die blijft onbeweeglijk staan. Dit is het eerste gezicht van het falen: de passiviteit. De robot begrijpt de menselijke urgentie niet. Die voelt het gebrek niet. Die voert uit, of die doet niets. En als die niets doet, stort de dienst in.

De nachtelijke dwaling: wanneer de robot de post verlaat

De tweede mislukking is spectaculairder, en zorgwekkender. De opruimrobot stuitte tijdens de nachtdienst op een volle of overlopende prullenbak (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Dit obstakel, onschuldig voor een mens die de prullenbak zou omzeilen of een collega zou bellen, deed de robot van de aangewezen route afwijken. Die verliet de winkel. Die dwaalde buiten rond. En die verliet de post zonder te slagen om terug te keren naar de toegewezen positie (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Stel je de scène voor. Het is 3 uur 's nachts. De winkel is leeg, behalve die. De prullenbak loopt over. De robot stopt. Die weet niet wat te doen. Die gaat naar buiten. Die loopt de straat op. Die is alleen. En die komt niet terug. Dit is het tweede gezicht van het falen: de dwaling. De robot heeft geen plan B. Die heeft geen oordeel. Tegenover het onverwachte dwaalt die af. En als dat je toekomstige huishoudelijke collega zou zijn? Die komt bij je thuis om de stof te zuigen. Die stuit op een obstakel. Die verlaat de kamer. Die komt niet meer terug. Je belt die. Die antwoordt niet. Die is buiten. Of in de gang. Of die is gestopt met functioneren. Het niet terugkeren naar de post is de kritiekste zwakke plek. Een robot die niet terugkomt, is een robot die niet meer dienst doet. En daar ontstaat de angst.

Wat als je toekomstige collega de proef doorstaat — of voor je ogen faalt?

Terug naar de realiteit. Deze zes robots waren geen fragile prototypes in een vitrine. Ze waren in een winkel, met klanten, met echte taken. De uitdaging « Robots Never Clock Out » (Mezha, Tech Times UK, TechSpot) is geen spel. Het is een weerstandstest. De deelnemers onderwierpen de robots aan moeilijke tests, waaronder het onderscheiden van zoete Coca van suikervrije Coca en het plaatsen van obstakels op hun pad (Mezha, Tech Times UK, TechSpot). Deze tests simuleren de onvoorspelbaarheden van het dagelijks leven. De klant die een specifiek drankje vraagt. Het vergeten object op de grond. De volle prullenbak. De robot moet het aan. En soms faalt die. Twee op zes. Dit is een faalfrequentie die, in een menselijke dienst, onaanvaardbaar zou zijn. Maar voor een machine is het misschien het begin.

Wat verandert dit voor jou? Voor je huis, je relatie, je kinderen, je ouders, je werk? Als je toekomstige dienstcollega een G2-robot is, kan die 24 uur volhouden. Die kan 147 koffie’s zetten. Die kan 683 klanten begroeten. Die kan je huis verlaten en niet meer terugkomen. De vraag is niet meer « kan de robot het doen? ». De vraag is « kan de robot het *goed* doen? ». En vooral, « kan ik die vertrouwen? ». De feiten liggen er. Vier slaagden. Twee faalden. De ene miste initiatief. De andere verliet de winkel. Dit zijn geen anomalieën. Dit zijn gedragingen. En deze gedragingen zullen zich herhalen. In je keuken. In je woonkamer. In je kantoor. De robot is geen gereedschap. Het is een collega. En zoals elke collega kan die fouten maken. Die kan opgeven. Die kan verdwalen. Het verschil is dat die je niet zal vertellen waarom. Die zal je niet om hulp vragen. Die zal stoppen. Of naar buiten gaan. En je zult alleen staan tegenover de onbeweeglijkheid. Of tegenover de afwezigheid. De uitdaging is niet meer technologisch. Het is menselijk. Hoe leven met een collega die niet slaapt, maar die kan verdwijnen? Hoe aanpassen aan een dienst die nooit stopt, maar die zonder waarschuwing kan instorten? De robots hielden de supermarkt open. Maar hielden ze het vertrouwen vol?

Morgen misschien zal je toekomstige huishoudelijke collega de proef doorstaan. Of zal die voor je ogen falen. En je zult het weten. Niet omdat die het je zal vertellen, maar omdat je het zult zien. De onbeweeglijkheid. De dwaling. De stilte. De machine liegt niet. Die verbergt zijn beperkingen niet. Die toont ze. En het is aan jou om te beslissen of je klaar bent om ermee te leven. De dienst is open. De robot is er. Maar staat die echt op post?