Op 5 december 2025, tijdens het Greater Bay Area New Economy Forum, presenteerde de Chinese groep Midea een robot gedoopt tot MIRO U, die hij beschrijft als een humanoïde robot, volgens het medium Interesting Engineering. De titel die bij de machine hoort is pakkend: zes armen. Maar als je er goed naar kijkt, vertelt deze robot vooral een ander verhaal, dat van een woord, humanoïde, dat steeds minder betekent.

Zes armen, maar geen benen

Laten we beginnen bij de vorm, want die is het die intrigeert. Volgens Interesting Engineering heeft MIRO U een hoofd en een torso van het humanoïde type, maar hij loopt niet: hij verplaatst zich op een wielchassis, niet op benen. En hij heeft niet twee armen zoals wij, maar zes volledig gemotoriseerde bionische ledematen (dat wil zeggen door motoren aangestuurde gearticuleerde armen), die in staat zijn drie taken tegelijk uit te voeren.

Laten we samenvatten. Een humanoïde, in de eerste betekenis van het woord, is een machine die het menselijk lichaam imiteert: twee benen, twee armen, een hoofd. MIRO U heeft wel een hoofd en een torso, maar hij rollet in plaats van lopen en draagt drie paar armen. Met andere woorden, op de twee punten die onze anatomie echt definiëren, het aantal armen en het tweebenig lopen, gaat hij de andere kant op. We hebben een mobiele werktuigmachine waaraan een hoofd en een torso zijn toegevoegd zodat het op iemand lijkt.

Waarom juist deze vorm?

En hier wordt de keuze interessant, omdat deze logisch is. Als een machine drie dingen tegelijk moet doen op een montageband, dan zijn zes armen beter dan twee. Als ze zich moet verplaatsen op een vlakke en gladde fabrieksvloer, dan zijn wielen eenvoudiger, stabieler en goedkoper dan benen. De vorm van MIRO U is dus geen mislukte humanoïde: het is de bekentenis, door de ingenieurskunst zelf, dat de menselijke silhouet niet de beste is voor het beoogde werk.

Er blijft dan een eenvoudige vraag over: waarom blijft men dit een humanoïde noemen? Het antwoord heeft waarschijnlijk minder met techniek te maken dan met communicatie. Humanoïde is een verkopend label geworden, losgekoppeld van de anatomie. Je plakt een hoofd en een torso op een industriële robot, en het magische woord doet de rest.

Een wasmachinefabrikant die zijn eigen robot maakt

De andere verrassing zit elders. Midea is geen specialist in humanoïde robotica: het is in de basis een reus in huishoudelijke apparaten, een fabrikant van wasmachines en airco’s. Volgens Interesting Engineering moet MIRO U tegen eind december 2025 in een testfase gaan in de eigen fabriek van Midea voor hoogwaardige wasmachines, in Wuxi.

Dit detail zegt veel. In plaats van een robot te kopen bij een gespecialiseerd bedrijf, bouwt Midea er zelf een, voor zijn eigen productielijnen. In het kort internaliseert de fabrikant de robotica in plaats van dit uit te besteden. Dit noemen we verticale integratie: zelf doen, intern, wat je ook extern zou kunnen bestellen. Simpel gezegd: het is alsof een bakker besluit zijn oven op maat zelf te maken, in plaats van hem kant-en-klaar te kopen.

En dat beroemde voordeel van 30 procent?

Men spreekt ook van cijferbeloftes. Volgens Interesting Engineering zou MIRO U ongeveer 30 procent meer efficiëntie moeten opleveren bij productiewisselingen, die momenten waarop een productielijn van het ene model naar het andere moet overschakelen en waarbij elke minuut telt. Het cijfer wordt aangekondigd vóór de tests en komt van één enkele bron: het moet dus worden beschouwd als een schatting van de fabrikant, die in de praktijk geverifieerd moet worden, en niet als een al gemeten resultaat.

Op de bodem is MIRO U minder de eerste zesarmige robot ter wereld dan een goede illustratie van een afwijking: het woord humanoïde dient nu als marketinglabel, zelfs wanneer de machine rollet en drie paar armen draagt. Het echte nieuws zit niet in het superlatief, maar in wat het verbergt: een vorm die wordt bepaald door de taak in plaats van door onze silhouet, en een fabrikant van huishoudelijke apparaten die zijn eigen fabrieksrobots helemaal zelf bouwt.