Op 5 december 2025, tijdens het Greater Bay Area New Economy Forum, presenteerde de Chinese groep Midea een robot genaamd MIRO U, die ze beschrijft als een humanoïde robot, volgens het medium Interesting Engineering. De titel die de machine vergezelt is pakkend: zes armen. Maar als je er goed naar kijkt, vertelt deze robot vooral een ander verhaal, dat van een woord, humanoïde, dat niet meer veel betekent.

Zes armen, maar geen benen

Laten we beginnen met de vorm, want dat is wat opvalt. Volgens Interesting Engineering heeft MIRO U een hoofd en een romp van het humanoïde type, maar hij loopt niet: hij verplaatst zich op een chassis met wielen, niet op benen. En hij heeft niet twee armen zoals wij, maar zes volledig gemotoriseerde bionische ledematen (d.w.z. scharnierbare armen bestuurd door motoren), in staat om drie taken tegelijk uit te voeren.

Ter samenvatting. Een humanoïde, in de letterlijke zin van het woord, is een machine die het menselijk lichaam imiteert: twee benen, twee armen, een hoofd. MIRO U heeft een hoofd en een borst, maar rollt in plaats van te lopen en draagt drie paren armen. Met andere woorden, op de twee punten die onze anatomie echt definiëren, het aantal armen en het lopen op twee benen, gaat hij tegen de stroom in. We hebben een mobiele machine-tool waar een hoofd en een romp aan zijn toegevoegd zodat het op iemand lijkt.

Waarom juist deze vorm?

En hier wordt de keuze interessant, omdat hij logisch is. Als een machine drie dingen tegelijk moet doen op een assemblagelijn, zijn zes armen beter dan twee. Als hij zich moet verplaatsen over een vlakke en gladde fabrieksvloer, zijn wielen eenvoudiger, stabieler en goedkoper dan benen. De vorm van MIRO U is dus geen mislukte humanoïde: het is de erkenning, door de engineering zelf, dat de menselijke silhouet niet de beste is voor het beoogde werk.

Blijft dan een eenvoudige vraag: waarom dit nog steeds een humanoïde noemen? Het antwoord ligt waarschijnlijk minder in de techniek dan in de communicatie. Humanoïde is een verkooplabel geworden, losgekoppeld van de anatomie. Je plakt een hoofd en een borst op een industriële robot, en het magische woord doet de rest.

Een wasmachinefabrikant die zijn eigen robot maakt

De andere verrassing ligt elders. Midea is geen specialist op het gebied van humanoïde robotica: het is, in de basis, een reus van huishoudelijke apparaten, een fabrikant van wasmachines en airconditioners. Volgens Interesting Engineering moet MIRO U vóór eind december 2025 in een testfase komen in de eigen fabriek van Midea voor hoogwaardige wasmachines, in Wuxi.

Dit detail zegt veel. In plaats van een robot te kopen bij een gespecialiseerd bedrijf, bouwt Midea de zijne, voor zijn eigen lijnen. In het kort: de fabrikant internaliseert de robotica in plaats van deze uit te besteden. Dit wordt verticale integratie genoemd: zelf doen, intern, wat je buiten kunt bestellen. Om het simpel te zeggen: het is alsof een bakker beslist om zijn eigen oven op maat te maken, in plaats van hem kant-en-klaar te kopen.

En de beroemde winst van 30 procent?

Men schrijft hem ook cijferbeloftes toe. Ook volgens Interesting Engineering zou MIRO U ongeveer 30 procent meer efficiëntie moeten opleveren bij productiewissels, die momenten waarop een lijn van het ene model naar het andere moet gaan en waarbij elke seconde telt. Het cijfer wordt aangekondigd vóór de tests en komt van één enkele bron: het moet dus worden gezien als een schatting van de fabrikant, te verifiëren onder werkomstandigheden, niet als een al gemeten resultaat.

Uiteindelijk is MIRO U minder de eerste robot met zes armen ter wereld dan een goede illustratie van een afwijking: het woord humanoïde dient nu als marketinglabel, zelfs als de machine rollt en drie paren armen draagt. Het echte nieuws zit niet in het superlativum, maar in wat het verbergt: een vorm die wordt gedikteerd door de taak in plaats van door ons silhouet, en een fabrikant van huishoudelijke apparaten die, helemaal alleen, zijn eigen fabrieksrobots maakt.