Op 13 december 2025 kondigde de Chinese fabrikant Unitree de lancering aan van wat zij beschrijven als de eerste app store ter wereld voor humanoïde robots, volgens de gespecialiseerde website Interesting Engineering. De vergelijking is makkelijk te begrijpen: net zoals je op de App Store van je telefoon spellen en apps downloadt, zou je hier met één klik nieuwe capaciteiten aan je robot kunnen toevoegen.

De formule is verleidelijk, en dat is waarschijnlijk ook de reden waarom ze is gekozen. Maar als je kijkt naar wat het platform — gedoopt tot Unitree Robotics Developer Platform (het 'ontwikkelaarsplatform' van Unitree) — echt doet, verandert het plaatje volledig. Het is geen app store. Het is iets anders, en het de moeite waard om te begrijpen wat dat is.

Wat er wordt uitgelicht: een dansende robot

Om het object sympathiek te maken, ligt de nadruk in de etalage op het spektakel. Volgens Interesting Engineering biedt het platform voorgeprogrammeerde actieroutines: bewegingen in vechtkunststijlen, een dans genaamd 'The Twist', en zelfs balletsequenties. Ideaal om je humanoïde te laten bewegen alsof je een video start.

Het is mooi, het is deelbaar, en het domineert het grootste deel van het gesprek. Het probleem is echter dat de dans niet het hart van het product vormt. Het is de gevel.

Eerste echte functie: jij bestuurt de robot

De eerste echt centrale capaciteit van het platform is veel minder glanzend. Volgens dezelfde bron stelt het hulpmiddel gebruikers in staat om de robot op afstand te besturen vanaf een smartphone, waarbij de camera van de telefoon wordt gebruikt om de bewegingen te sturen. Met andere woorden: jij filmt, en de robot imiteert.

De technische term hiervoor is teleoperatie — een mens die de machine op afstand in realtime bestuurt. Dat is geen kleinigheid. Het betekent dat in veel gevallen de robot niet zelfstandig 'beslist' wat hij doet: het is een persoon achter zijn scherm die hem bij elke beweging aanstuurt. De mooie autonomie die je zich voorstelt bij het zien van een humanoïde die loopt, wordt hier deels door jou gewaarborgd.

Je kunt dit presenteren als een praktische functie. Je kunt het ook lezen als een bekentenis: als er een mens en de camera van zijn telefoon nodig zijn om de robot correct te laten bewegen, dan betekent dit dat de machine het nog niet zelfstandig kan.

Tweede echte functie: de oogst van data

De tweede capaciteit is nog veelzeggender. Ook volgens Interesting Engineering stelt het platform gebruikers in staat om trainingsdatsets te downloaden, te delen en aan te passen — wat in het Engels datasets wordt genoemd, oftewel grote verzamelingen van voorbeelden die dienen om iets te leren aan een kunstmatige intelligentie.

Waarom is dit cruciaal? Omdat dit precies de brandstof is die een robot nodig heeft om vooruitgang te boeken. Elke keer dat een gebruiker zijn machine met de hand bestuurt, produceert hij, zonder er misschien bij na te denken, voorbeelden van geslaagde bewegingen: hoe een object vast te pakken, hoe je je verplaatst, hoe je reageert. Achtereenvolgens gerangschikt, worden deze menselijke demonstraties een waardevolle grondstof om toekomstige robots zo te trainen dat ze... geen mensen meer nodig hebben.

Door de twee functies aan elkaar te koppelen, wordt het beeld duidelijker. De teleoperatie laat mensen werken. Het delen van datsets oogst de vruchten van dit werk. De 'dans' en de 'app store' trekken op hun beurt mensen naar het platform.

Waarom de etikettering ertoe doet

Dit een 'app store' noemen, is een beroep doen op de geruststellende wereld van de smartphone, met een beeld van entertainment en keuzevrijheid. Maar een klassieke app store verkoopt je tools die je consumeert. Hier bestaan twee van de uitgelichte functies vooral uit het laten producereren van iets door jou: jouw besturing, en de data die daaruit voortvloeit.

Dit roept zeer concrete vragen op, die in het briefje van onze redactie open worden gelaten en die eerlijk zijn om te stellen in plaats van ze namens Unitree te beantwoorden: wie bezit nu precies de datsets die op het platform worden gedeeld? Waar worden ze daarna voor hergebruikt? En is een service waarvan de twee belangrijkste toepassingen teleoperatie en dataverzameling zijn, echt een product dat voor het grote publiek is ontworpen, of een machine om trainingsmateriaal te oogsten die is vermomd als gadget?

We merken op dat deze informatie op dit moment afkomstig is uit één secundaire bron, het medium Interesting Engineering; ze verdienen derhalve de gebruikelijke voorzichtigheid zolang Unitree niet publiekelijk de werking van zijn platform heeft toegelicht. Maar de beschreven mechaniek is duidelijk: achter het woord 'apps' schuilen vooral mensen die besturen, en data die zich ophoopt. De rest is dans.