Op het eerste gezicht is het deal onverslaanbaar. De humanoïde robot Unitree R1 wordt verkocht vanaf 5 900 dollar, wat ongeveer minder dan de helft is van de prijs van zijn oudere broer, de G1, die meer dan 13 000 dollar kost (Interesting Engineering). De prijs heeft opzien gebaard: Robotics and Automation News ziet een machine die zijn concurrenten « onderprijst » om de massamarkt te bereiken, en New Atlas bevestigt de prijs van 5 900 dollar. Maar de R1 reduceren tot een industriële overwinning, is het essentie missen. Wat Unitree verkoopt, is geen afgewerkte machine. Het is een gesubsidieerd lichaam om de grondstof te verzamelen die hem ontbreekt: de data.

De acrobatieken zijn niet het product, ze zijn de lokvanger

Tijdens de Unitree Developer Conference, georganiseerd in Akihabara, voerde de R1 spectaculaire demonstraties uit: handstanden (cartwheels) en shadow boxing, volgens robotstart.info. Voldoende om de opvallende koppen te voeden. Alleen maar deze prestaties verdienen een minder gunstige lezing: volgens The Robot Report werkt de R1 via teleoperatie, waarbij zijn autonomie secundaire ontwikkeling vereist. Met andere woorden, de machine die handstanden maakt op het podium, beslist niet zelfstandig om ze te maken: hij voert bestuurde bewegingen uit. De kwestie van teleoperatie-demonstraties is trouwens niet specifiek voor Unitree: bij Tesla heeft Elon Musk dit type beschuldiging al afgewezen over Optimus, beweerend dat een kung-fu-demonstratie van de AI afkwam en niet van besturing op afstand (Interesting Engineering). Bewijs dat de grens tussen autonome prestatie en pop met hoogtechnologie in de hele sector een gevoelig onderwerp is.

Het bewijs zit in de agenda

Als de R1 geen kant-en-klaar autonome machine is, wat is dan het nut van zijn gereduceerde prijs? Het antwoord zit in het timing. In dezelfde periode heeft Unitree zijn Unitree Robotics Developer Platform gelanceerd (Interesting Engineering). Dit platform maakt het mogelijk om robots op afstand te besturen vanaf een smartphone, door de camera van de telefoon te gebruiken om de bewegingen te sturen. En vooral, het stelt gebruikers in staat om trainingsdatasets te downloaden, te delen en aan te passen.

De technische details bevestigen de intentie. Volgens 36kr integreert het platform een module « Data Set » die de datasets verzameld vanaf echte robots bundelt en gebruikers toelaat om datasets te uploaden of downloaden om de algoritmen te trainen en te optimaliseren. Dezelfde bron specificeert dat men de robot via een mobiele app verbindt, en vervolgens in één klik de in de cloud gehoste controlealgoritmen naar de robot-terminal deployt. De kringloop is helder: de robot voert uit, de mens teleopereert, en elke beweging wordt een trainingsdata die opstijgt in het ecosysteem. De klant betaalt niet alleen voor een robot: hij wordt er gratis de datalabeler van.

Een strategie die niet geïsoleerd is

Deze weddenschap op data in plaats van op de verkoop van eenheden is geen caprice van Unitree. Het is, bijna woord voor woord, de strategie van een andere Chinese speler: AgiBot. Volgens robotstart.info geeft AgiBot de voorkeur aan de ontwikkeling van een ecosysteem van partners in plaats van de directe verkoop van robots: het levert open-source ontwikkelplatformen, data en grote taalmodellen, en zoekt lokale partners om de robots te trainen voor Japanse culturele en commerciële toepassingen.

En de verzameling stopt niet bij een online platform. Nikkei Asia beschrijft het interne centrum van AgiBot, gedoopt « Robot School » : daar herhalen menselijke instructeurs diverse taken door de positie van objecten, de materialen, de verlichting te wijzigen, en gecontroleerde verstoringen in te brengen, het alles om de robots te trainen. De logica is identiek aan die van Unitree: de productie van leergedata industrialiseren, want daar speelt zich de echte race af.

De lage prijs, een vermomde acquisitiekost

In deze context verandert de prijs van 5 900 dollar van aard. Het is niet het teken dat Unitree de industriële strijd van de betaalbare humanoïde heeft gewonnen. Het is een klantacquisitiekost, de prijs die wordt betaald om duizenden bestuurde lichamen in de handen van ontwikkelaars te plaatsen en de stroom van teleoperatie-data te vangen die nog ontbreekt bij de fabrikanten.

Dit ontnimt niets aan de kwaliteiten van de R1, noch aan de prijsprestatie die hij vertegenwoordigt. Maar het nodigt uit om de aankondiging te lezen zoals die is: niet de komst van een consumentenrobot die klaar is om voor jou te werken, maar de uitrol van een inrichting waar, voorlopig, jij voor hem werkt. De handstanden en de shadow boxing maken mooie beelden. Ze zijn vooral de lokvanger van een model dat op data wedt.