In eerste instantie lijkt de deal onverslaanbaar. De humanoïde robot Unitree R1 wordt verkocht vanaf 5 900 dollar, oftewel ongeveer minder dan de helft van de prijs van zijn oudere broer, de G1, die meer dan 13 000 dollar kost (Interesting Engineering). De prijs heeft stof doen opwaaien : Robotics and Automation News ziet hierin een machine die zijn concurrenten « onderschat » om de massamarkt te bereiken, en New Atlas bevestigt de prijs van 5 900 dollar. Maar de R1 reduceren tot een industriële overwinning is het essentiële punt missen. Wat Unitree verkoopt, is geen voltooide machine. Het is een gesubsidieerd lichaam om de grondstof te verzamelen die het mist : data.

De acrobatiek is niet het product, het is de lokker

Tijdens de Unitree Developer Conference, georganiseerd in Akihabara, voerde de R1 spectaculaire demonstraties uit : wielen (cartwheels) en shadow boxing, volgens robotstart.info. Ideaal voor pakkende koppen. Maar deze prestaties verdienen een minder lovende interpretatie : volgens The Robot Report werkt de R1 via teleoperatie en is zijn autonomie afhankelijk van verdere ontwikkeling. Met andere woorden, de machine die wielen maakt op het podium besluit niet zelfstandig om dat te doen : hij voert bestuurde bewegingen uit. De vraag rond teleoperatieve demonstraties is overigens niet specifiek voor Unitree : bij Tesla heeft Elon Musk dit soort beschuldigingen al afgewezen met betrekking tot Optimus, stellend dat een kung-fu demonstratie onder AI viel en niet onder teleoperatie (Interesting Engineering). Bewijs dat de grens tussen autonome prestaties en hoogtechnologische marionetten in de hele sector een gevoelig onderwerp is.

Het bewijs ligt in de timing

Als de R1 geen autonome machine is die direct klaar voor gebruik is, waar dient dan het lage prijskaartje voor? Het antwoord ligt in de timing. In dezelfde periode lanceerde Unitree zijn Unitree Robotics Developer Platform (Interesting Engineering). Dit platform stelt gebruikers in staat om robots op afstand te besturen vanaf een smartphone, waarbij de camera van de telefoon wordt gebruikt om de bewegingen te sturen. En vooral, het stelt gebruikers in staat om trainingsdatasets te downloaden, te delen en aan te passen.

De technische details bevestigen de intentie. Volgens 36kr integreert het platform een module « Data Set » die verzamelde datasets van echte robots samenvoegt en gebruikers in staat stelt om datasets te uploaden of te downloaden om algoritmen te trainen en te optimaliseren. Dezelfde bron geeft aan dat je de robot via een mobiele app verbindt, en vervolgens met één klik algoritmen voor besturing die in de cloud zijn gehost, naar de robotterminal deployt. Het circuit is helder : de robot voert uit, de mens teleoperateert, en elke beweging wordt een trainingsdata die terugkomt in het ecosysteem. De klant betaalt niet alleen voor een robot : hij wordt gratis de data-labeler ervan.

Een strategie die niet geïsoleerd is

Deze inzet op data in plaats van de verkoop van eenheden is geen grill van Unitree. Het is vrijwel woord voor woord de strategie van een andere Chinese speler : AgiBot. Volgens robotstart.info geeft AgiBot de voorkeur aan de ontwikkeling van een partnerecosysteem in plaats van directe robotverkoop : het biedt open-source ontwikkelplatforms, data en grote taalmodellen, en zoekt lokale partners om robots te trainen voor Japanse culturele en commerciële toepassingen.

En het verzamelen stopt niet bij een online platform. Nikkei Asia beschrijft het interne centrum van AgiBot, gedoopt « Robot School » : menselijke instructeurs herhalen daar diverse taken door de positie van objecten, materialen, verlichting te wijzigen en gecontroleerde verstoringen in te voeren, allemaal om de robots te trainen. De logica is identiek aan die van Unitree : de productie van leerdata industrialiseren, omdat daar de echte wedstrijd om gaat.

De lage prijs, een vermomde acquisitiekost

In deze context verandert de prijs van 5 900 dollar van aard. Het is geen teken dat Unitree de industriële strijd om de betaalbare humanoïde heeft gewonnen. Het is een klantacquisitiekost, de prijs die wordt betaald om duizenden bestuurbare lichamen in handen van ontwikkelaars te plaatsen en de stroom van teleoperatiedata te vangen die fabrikanten nog missen.

Dit neemt niets weg van de kwaliteiten van de R1, noch van de prijsprestatie die hij vertegenwoordigt. Maar het nodigt uit om de aankondiging te lezen voor wat het is : niet de aankomst van een consumentenrobot die klaar is om voor u te werken, maar de uitrol van een systeem waarbij, voor nu, u voor hem werkt. De wielen en de shadow boxing maken mooie beelden. Maar bovenal zijn ze de lokker van een model dat inzet op data.